top of page

Amonov Sardor Zamon ugli

THE ECONOMIC AND ENVIRONMENTAL EFFICIENCY OF AGRIVOLTAIC SYSTEMS IN UZBEKISTAN’S AGRICULTURAL SECTOR

Amonov Sardor Zamon ugli

PhD candidate

Bukhara state university

Abstract

The growing pressure on agricultural resources, rising energy demand, and intensifying climate impacts have compelled many countries to consider innovative dual-use land technologies. Among these, agrivoltaic systems—allowing simultaneous agricultural production and photovoltaic (PV) electricity generation—emerge as a promising strategic direction. For Uzbekistan, where agriculture remains a core pillar of the economy and solar energy resources are among the richest worldwide, agrivoltaics presents a long-term solution linking green growth, energy independence, and environmental sustainability. This paper examines the economic and environmental efficiency of agrivoltaic systems in Uzbekistan using a conceptual approach, without quantitative modeling. The analysis focuses on land-use optimization, farm-level energy security, climate resilience, microclimate benefits, carbon reduction potential, and water-use efficiency. It also identifies institutional, financial, and infrastructural barriers hindering broad implementation. The study concludes with policy recommendations for enabling agrivoltaics to support national goals outlined in the "Uzbekistan-2030" Strategy, the transition to a green economy, and the modernization of the agricultural sector.

Keywords: agrivoltaics, dual-use land, green economy, renewable energy, sustainable agriculture, Uzbekistan, photovoltaic systems.

Annotatsiya

Qishloq xoʻjaligi resurslariga bosimning ortib borishi, energiyaga boʻlgan talabning oʻsishi va iqlim oʻzgarishining kuchayib borayotgan taʼsiri koʻplab mamlakatlarni yer resurslaridan ikki tomonlama foydalanish imkonini beruvchi innovatsion texnologiyalarni joriy etishga undamoqda. Shunday yechimlar orasida agrivoltaik tizimlar — yaʼni bir vaqtning oʻzida qishloq xoʻjaligi mahsulotlari yetishtirish va fotoelektr (PV) energiyasini ishlab chiqarish — istiqbolli strategik yoʻnalishlardan biri sifatida ajralib turadi. Qishloq xoʻjaligi iqtisodiyotning asosiy tarmoqlaridan biri boʻlgan va quyosh energiyasi resurslari dunyodagi eng boy hududlardan biri hisoblangan Oʻzbekiston uchun agrivoltaika yashil oʻsish, energetik mustaqillik va ekologik barqarorlikni bogʻlovchi uzoq muddatli yechimdir.

Ushbu maqola Oʻzbekistonda agrivoltaik tizimlarning iqtisodiy va ekologik samaradorligini miqdoriy modellashtirishsiz, konseptual yondashuv asosida tahlil qiladi. Tahlil yer resurslaridan samarali foydalanish, xoʻjalik darajasida energiya xavfsizligini taʼminlash, iqlim oʻzgarishiga moslashuvchanlik, mikroiqlimni yaxshilash, karbonat chiqindilarini kamaytirish hamda suvdan foydalanish samaradorligi kabi omillarga qaratilgan. Shuningdek, keng joriy etilishiga toʻsqinlik qilayotgan institutsional, moliyaviy va infratuzilmaviy toʻsiqlar aniqlanadi. Tadqiqot yakunida agrivoltaikalarni “Oʻzbekiston—2030”1 strategiyasida belgilangan milliy maqsadlarga, yashil iqtisodiyotga oʻtish jarayoniga va qishloq xoʻjaligini modernizatsiya qilishga xizmat qiladigan muhim yoʻnalish sifatida rivojlantirish boʻyicha siyosiy tavsiyalar beriladi.

Kalit so‘zlar: agrivoltaika, yer resurslaridan ikki tomonlama foydalanish, yashil iqtisodiyot, qayta tiklanuvchi energiya, barqaror qishloq xo‘jaligi, O‘zbekiston, fotoelektr tizimlari.

Аннотация

Возрастающее давление на сельскохозяйственные ресурсы, растущие энергопотребности и усиливающиеся последствия изменения климата побуждают многие страны внедрять инновационные технологии двойного использования земель. Среди них агривольтаические системы — обеспечивающие одновременное ведение сельскохозяйственного производства и выработку фотоэлектрической (PV) энергии — рассматриваются как перспективное стратегическое направление. Для Узбекистана, где сельское хозяйство остаётся ключевой отраслью экономики, а солнечные ресурсы являются одними из самых богатых в мире, агривольтаика представляет собой долгосрочное решение, связывающее «зелёный» рост, энергетическую независимость и экологическую устойчивость.

В данной статье экономическая и экологическая эффективность агривольтаических систем в Узбекистане рассматривается концептуальным методом без применения количественного моделирования. Анализ сосредоточен на оптимизации землепользования, обеспечении энергетической безопасности на уровне фермерских хозяйств, повышении климатической устойчивости, улучшении микроклимата, снижении выбросов углерода и эффективности использования воды. Также выявляются институциональные, финансовые и инфраструктурные барьеры, препятствующие широкому внедрению систем. В заключение сформулированы политические рекомендации, направленные на развитие агривольтаики в контексте достижения национальных целей, обозначенных в Стратегии «Узбекистан–2030», перехода к «зелёной» экономике и модернизации сельскохозяйственного сектора.

Ключевые слова: агривольтаика, двойное использование земель, зелёная экономика, возобновляемая энергия, устойчивое сельское хозяйство, Узбекистан, фотоэлектрические системы.


Комментарии


bottom of page